Uluslararası araştırmacılar, Kenya’da yetişen belirli incir ağaçlarının havadaki karbondioksiti emerek toprak altında kireç taşına çevirdiğini tespit etti. Prag’da düzenlenen Goldschmidt Jeokimya Konferansı’nda sunulan bulgular, bu jeobiyolojik mekanizmanın karbonu yüz binlerce yıl boyunca yer altında güvenli biçimde hapsedebildiğini gösterdi.
İsviçre, Avusturya, ABD ve Kenya ortaklığında yürütülen çalışma, incir türlerinin oksalat-karbonat döngüsü sayesinde atmosferik gazları mineralize ettiğini kanıtladı. Ağaçların çürümesiyle atmosfere geri dönen geleneksel organik karbon döngüsünün aksine, bu süreç karbon depolamayı kalıcı hale getiriyor.
Fotosentez aşamasında atmosferden çekilen karbondioksit bitki yapısında kalsiyum oksalat kristallerine dönüştürülür.
Toprağa karışan yaprak ile dallar mantar ve bakterilerce parçalanarak kalsiyum karbonat, yani kireç taşı formunu alır.
Jeolojik bir minerale çevrilen karbon gaz formundan çıkarak yüz binlerce yıl boyunca toprakta kilitli kalır.
Zürih Üniversitesi’nden Dr. Mike Rowley, tarımsal ormancılık projelerinde bundan böyle hem organik hem de inorganik karbon depolayabilen türlerin seçilmesinin iklim mücadelesinde stratejik bir zorunluluk olduğunu vurguladı.
Afrika Meşesi ve Kutsal Metinlerdeki Yeri
Araştırma verilerine göre benzer süreç, Batı ve Orta Afrika’nın tropikal ormanlarında yetişen ve Afrika Meşesi olarak bilinen dev Iroko ağacında da gerçekleşiyor. Kök çevresinde yüksek miktarda kireç taşı biriktiren Iroko ağaçları, asidik toprakların pH seviyesini dengeleyerek tarımsal verimliliği artırırken tonlarca karbonu katı mineral olarak toprağa sabitliyor.
Keşfedilen bu doğal mekanizma, kutsal metinlerdeki ağaç anlatımlarına da bilimsel bir derinlik kazandırıyor. Kur’an-ı Kerim’deki ayet söz konusu bitkinin önemini vurguluyor:
“Yemin olsun incire ve zeytine…” (Tin Suresi, 1. Ayet)
